Een coöperatie van de zorgverleners zelf.

Ik ben Wim, en ik wil eerlijk zijn over waarom ik dit ben begonnen.

Ik ben er een jaar lang op uit geweest om met zorginstellingen in gesprek te gaan. Mijn idee was simpel: laat zelfstandige zorgverleners en instellingen op een veilige manier samenwerken, goedkoper en zonder dure bureaus. Ik verwachtte tegenwerping op de inhoud. Is het juridisch wel in orde, hoe zit het met de kwaliteit. Daar had ik antwoorden op.

Maar ik liep tegen iets anders aan, iets wat ik niet had zien aankomen. De belangrijkste reden dat veel organisaties niet meer met zelfstandigen willen werken, is niet dat het niet veilig kan. Het is gezichtsverlies. Ze hebben, vaak uit angst voor boetes, een pad gekozen: stoppen met zzp. En terugkomen op die keuze voelt als toegeven dat het te snel was. Dat is menselijk, ik snap het. Maar het laat wel de zorgverleners en de cliënten in de kou staan.

Toen viel bij mij het kwartje. Als de deur bij de instellingen op slot zit om een reden die niets met veiligheid te maken heeft, dan doe ik het zonder de instellingen. En eerlijk gezegd is dat voor iedereen beter. De zorgverlener krijgt meerdere verschillende opdrachtgevers, want elke cliënt is een eigen opdrachtgever, wat het ondernemerschap juist sterk maakt en het risico op schijnzelfstandigheid klein. De zorgverlener verdient meer, omdat er geen bureau tussen zit. En de cliënt krijgt een vast, vertrouwd gezicht en het papierwerk uit handen, zonder verborgen marges. Drie partijen die er allemaal op vooruitgaan.

Daarom bouw ik SamenOntzorgen. Niet tegen de instellingen, maar er gewoon omheen. Een coöperatie van de zorgverleners zelf.